เขาเป็นคนดีหรือไม่ดี แค่เสื้อผ้าหาใช่ตัวชี้วัด แต่เข าดูกันที่การกระทำ

548

ในเรื่องของการมองคนอื่นเพียงแต่ภายนอก ขอบอกเลยว่ามันวัดอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เพราะบางคนนั้นเขาอาจจะรักชีวิตแบบธรรมดา เรียบง่าย จึงทำให้การกินอยู่จึงธรรมดา เมื่อมีหลายๆคนมองเข้ามาก็เหมือนกับว่าเขานั้นเป็นคนไม่นาคบเอาเสี ยเลย ทั้งที่ไม่เคยคุยไม่คบกับเขาสักครั้งแต่เราตัดสินเขาแต่เพียงภายนอกจริงๆ

เพราะเชื่อว่าแต่ละคนนั้น ล้วนมีแนวทางในการเดินทางในของตัวเอง ฉะนั้นแล้วเราอย่ าตัดสินคนแต่เพียงภายนอกค่ะ ให้มองเขาเข้าไปในใจ เพื่อเรานั้นจะได้รู้ความจริงใจของเขาอย่ างลึกซึ้งค่ะ เช่นเดียวกับเรื่องจริงที่เรานั้นไปเห็นมาจริงๆ จึงได้นำมายกตัวอย่ างให้ฟัง นั้นเราไปอ่า นกันเลยค่ะ

มีชายคนหนึ่งขายก๋วยเตี๋ยวป๊อก ๆ ใต้ทางด่วน ขายได้วันละ 7-8 พัน เดือนนึงกำไรไม่ถึงแสนก็เฉียดแสนต่อเดือน และในจะคนขายไส้กรอกย่างชิ้นละบาท ปั่นซาเล้งขายตอนกลางคืนขายได้วันละ 4-5 พัน กลางวันขับรถคันเป็นล้านไปจ่ายตลาด

คนขายผลไม้ขายได้วันละ 2-3 พัน แต่ขอโท ษกำไรพวกนี้ 70% เดือน ๆ นึงมีเก็บเฉียดแสน คนขายส้มตำไก่ย่าง ขี่มอร์ไซค์พ่วงขายกับเมียสองคน จอดตามไซด์งานก่อสร้าง จอดตามปั๊มน้ำมัน วันนึงมีกลับบ้าน 6-7 พัน กำไรครึ่งนึง เดือนนึงเกือบแสน

มีคนขายซูชิ 5 บาท ตลาดนัด ซื้อบ้านเงินสดหลังละ 5 ล้านมาแล้ว ก็เล่นขายได้วันละ 1-2 หมื่น จะซื้อไม่ได้ได้ยังไงค่ะ เห็นไหมคะว่าพวกเขาเหล่านี้นั้น เรามองแต่ภายนอกไม่ได้เลยจริง เพราะทุกอาชีพของเขานั้นมีรายได้เกือบครึ่งแสน ไม่จนเลยใช่ไหมค่ะ เพียงแค่ว่าเป็นงานที่ไม่มีหน้าไม่มีตาเท่านั้นเอง

ฉะนั้นแล้วค่ะ เราจะมองคนภายนอกไม่ได้ เพราะทุกคนนั้นเท่าเทียมกันจริงๆ ถึงแม้ว่าเขานั้นจะเป็นเพียงแม่ค้า พ่อค้า ตามข้างทาง ข้างถนนก็ตามแต่ หรือเรียกว่ามนุษย์เงินสด