จน แต่ไม่โก ง ถึง ลำบากก็อย่าทิ้ง คุณธรรม

282

ต่อ ให้จนแค่ไหน ก็ อ ย่ า ไป โ ก ง ใครเขากิน แม้ลำบากเพียงใด ก็ อ ย่ า ทิ้ ง คุณธรรม

ไม่ทำสิ่งที่ ล ะ อ า ย แก่ใจตน

ต่อให้จน เป็นหนี้ก็ต้องหามาจ่ายคืน

ต่อให้รวย ก็อย่าได้ ข่ ม เ ห ง ผู้คน

เหมือนไ ร้ ซึ่งมโนธรรม

ต่อให้ลำบาก เราต้องเป็นคนดี

ต่อให้ทุก ข์ ก็อย่าได้ทิ้งคุณธรรม

ต่อให้ใครหลอ ก ใช้ รู้อยู่แก่ใจก็พอ

ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้คนฟัง

ต่อให้ใครดูแคลน รู้อยู่แก่ใจก็พอ

ไม่จำเป็นต้อง โ ก ร ธ ใครเขา

ต่อให้คนที่มีพระคุณ รู้ระลึกอยู่ในใจอ ย่ า เ น ร คุ ณ

ต่อคนที่เคารพนับถือ รู้ยกย่องอยู่ในใจอ ย่ า ทำ ล า ย

อยู่กับมิตร จริงใจให้กันมากหน่อย

อยู่กับเพื่อนร่วมงาน ความ อิ จ ฉ า ลดให้มาก

อยู่กับเจ้านาย เพิ่มความเคารพ ลดการประจบลง

อยู่กับลูกน้อง เพิ่มการชี้แนะ ลดการ ดู ถู ก กัน

ย ามปกติต้องรู้อดทนและมีความจริงใจ

เมื่อเจออุปสรรคจึงมีคนอยๅกยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้ แต่อย่ าทิ้ง ม โ นธรรม

ทิ้งอะไรก็ทิ้งได้ อย่ าทิ้งความมุ่งมั่นของตน

ต่อให้จน ก็อย่ าเป็น มิ จ ฉ า ชี พ

ต่อให้ ย าก ก็อย่ าขายเพื่อน

ต่อให้ทุ ก ข์ ก็อย่ าทำ ผิ ด ก ฏ ห ม า ย

ต่อให้เหนื่อย ก็อย่ าปัดภาระหน้าที่

มีอำนาจอย่ าใช้หมด หมด อำนๅจจะถูกเ อ า คืน

วาสนาคงอยู่เพราะรู้ถนอมรักษา

อำนๅจคงอยู่เพราะรู้อ่อนน้อมถ่อม ตน

อำนๅจ วาสนาในโลกนี้ เกิดขึ้นได้กับทุกๆคน

แต่ใช่ว่าทุกคนจะรู้รักษาได้ เกิดง่ายคงไว้ยๅก

หากสิ้ นความดี เป็นคนได้เพราะใจเราสูง

อย่ าทำอะไรที่ต้องละอๅยแก่ใจตน

ตอนนี้ไม่ละอา ย วันหนึ่งจะรู้สึกเสีຢใจไปตลอด