ยามแม่ แก่เฒ่า ดูแลแม่ด้วยนะลูก

131

เมื่อแม่แก่เฒ่า อย่าได้ลืมแม่นะลูก เตือนสติได้ดีมาก

ตอนที่แม่ เริ่มออกเดินทางแม่ก็เป็นเด็ ก ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความฝัน

มีชีวิตเป็นของตัวเอง เหมือนกับเรา แม่เดินทางมาเจอ

ความรักมีชีวิตคู่ที่หวังจะสร้างเป็นครอบครัว

ผ่ า นวันที่ตื่นเต้นที่สุดก็คือวันที่ รู้ว่าในครรภ์ของแม่นั้น

มีเราอยู่ในนั้นนั่นแหละ นั่นคือจุดเริ่มต้นของเวลากว่า 9 เดือน

ที่แม่ต้องแบก น้ำห นั ก กว่า 10 โล

และแม่ก็เริ่มใช้ชีวิต ที่ร ะ มั ด ร ะ วั งกว่าเดิม แม่กลั วว่าลูกในท้องของแม่

จะเป็นอัน ต ร า ยแล้ววันที่แม่เ จ็ บ ป ว ด แสน ส า หั สนั้น

ก็ได้มาถึง วันแรกที่แม่ ได้เห็นหน้าของเรา

มันเต็มไปด้วยความสุข ความอิ่มเอมใจ แต่แม่ก็เ จ็ บ ป ว ด

ชีวิตส่วนตัวของแม่นั้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญต่อไปแล้ว ความฝัน

อาจถูกพักไว้บ้างแต่ก็เต็มใจ ข้าวของเครื่องใช้ลดลงให้เหลือเท่าที่จำเป็น

รูปร่างหน้าตาอันสวยงามของผู้หญิงคนนี้

ไม่สำคัญเท่าลูกของแม่แม้แต่น้อย เรื่องอื่นๆ ของแม่ ช่างมันก่อน

อนาคตของตัวเอง ที่แม่เคยคิดถึงถูกแทนที่ด้วย อนาคตของลูกๆ

จนหมดสิ้น เราจะเป็นเด็ ก ดีหรือเป ล่ าเราจะเรียนอะไร

เราจะได้น้อยกว่าลูกคนอื่นมั้ย เรามีความสุขไหม

แม่พย าย ามทุกอย่ างให้เราได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากแม่ ให้เด็ กน้อย

ของแม่เติบโตเป็นคนที่ดี เหนื่อยนะ แต่แม่จะสู้ แล้วเราก็เติบโต

แม่เริ่มพบกับความห่างเหินของลูก ที่เคยตัวเล็ก

แม่ไม่ได้เป็นเพื่อนเล่น ที่เราเคยสนุ ก ด้วยแล้ว แต่แม่เห็นใบหน้าที่

เรา ห งุ ด ห งิ ด ใส่มากขึ้นและเวลาเดียวกันก็เห็น รอยยิ้ม

ที่แม่เคยได้รับแต่ผู้รับกลาย เป็นเพื่อนของเรา

น้อยใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

วันที่แม่โล่งใจ เป็นที่สุดคือ วันที่เราเรียนจบแม่ ฝ่ า ฟั น มามากมายกว่า

จะได้ปริญญาใบนี้มาแม่คิดว่าคงหมดห่วงแล้ว ลูกเอ๋ยในขณะ

ที่แม่มองดูเราถ่ายรูป สนุกสนานกับเพื่อนบัณฑิตนั้น

แม่ก็รู้ตัวแล้วว่า แม่คิด ผิ ด แล้วลูกจะได้งานที่ดีหรือเป ล่ าลูกจะมีแฟน

ที่รักลูกมั้ย แล้วจะเหมือนที่แม่รักมั้ยเขาจะดูแลลูกเหมือนที่แม่

ดูแลหรือเป ล่ า หากแม่ไม่อยู่แล้ว ลูกจะอยู่ต่ออย่างไร

แม้โตแค่ไหนแม่ก็เห็น ภาพเด็ กตัวน้อยๆของแม่เสมอ

ลูกของแม่ค่อยๆ ออกเดินทาง ในชีวิตของตัวเองเรามีครอบครัว

มีลูก มีบทบาทเพิ่มขึ้น จนบทบาทการเป็นลูกของแม่ น้อยลงไปทุกที

แม่รู้แล้วว่า คงต้องปล่อยวางลูกมีชีวิตของลูกแล้วล่ะ

แต่แม่ไม่เคยวางได้เลยแม่ยังรักและห่วงลูกเสมอ

นะสิ อย่ าลืมแม่นะลูก เมื่อแม่แก่ตัวลง

พร้อมกับนับถอยหลัง การจาก ล าเป็นการเดินทางช่วงสุดท้าย

ที่ต้องเผชิญความเสื่ อ ม ถอยสองแขนที่เคยอุ้มลูก มาหลายปี ยก

อะไรมากไม่ได้แล้วสองขาที่เคยพ า ลูก ไปไหนต่อไหน ก็ต้องใช้ไม้เท้า พ ยุ ง

วาจาที่เคยเป็นเสี ยงกล่อมลูก เริ่มพูดไม่รู้เรื่องส มองที่เคยใช้

ช่วยลูกให้เติบโต เริ่มลางเลือนหัวใจที่เคยสู้ฝ่า ฟั น ปัญหาให้ลูก บี บ ตัวน้อยลง

แม่ก็เหมือนก้อนน้ำแ ข็ ง ที่วางตั้งอยู่กลางแดด วันนี้ระหว่างที่เราเดินทาง

ในชีวิตของเราลองหันไปมองหน้าแม่บ้างนะ มองเข้าไปให้เห็น

ถึงการเดินทาง ที่ผ่ า นมาของแม่ วันนี้แม่เดินทางมาไกลมากจริงๆ

ขอแค่อย่ าลืมการเดินทางที่ผ่ า นมาของแม่ นี่คือการเดินทาง

ของความรักที่วิเศษ แด่แม่และลูกของแม่ทุกคน

คำพูดบางคำนั้น อาจเปลี่ยนชีวิตบางคน