อย่ ากลัวที่ต้องใช้ ชีวิตอยู่คนเดียว

163

เราต้องรู้จักที่จะรักตัวเอง อยู่ คนเดียว ใหเ้มีความสุข เพราะหากวันใดวันหนึ่ งที่คนข้างๆไม่ได้ใส่ใจคุณเหมือนเดิม ไม่ได้อย า กที่จะเดินร่วมทางกับคุณ ไม่ต้องเสี ยใจไป เพราะต่างฝ่ายต่างเลือกทางเดินเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น ชีวิตของคนเราไม่เหมือนกัน ไม่มีใครที่จะสามารถเดินเคียงข้างคุณไปสุดปลายทาง อย่ าให้คนๆนึงกลายเป็นทั้งหมดของชีวิตคุณ

กำแน่นมากเท่าใดก็สูญเสี ยมาก

คุณลองนึกภาพดู หากคุณกำลังทรายแน่นเท่าไหร่ ยิ่งคุณกำแน่นเม็ดทรายก็จะร่วงออกจากมือมาก ควรเรียนรู้ที่จะถนอมน้ำใจ ถนอมตัวเอง เพราะเมื่อใดที่คุณเสี ยสิ่งนั้นไป คนนั้นอาจเป็นสิ่งที่มีค่าและทำให้คุณรู้สึกเจ็ บและเสี ยใจ เมื่อใดที่คุณรู้สึกสิ้นหวังอย า กร้องไห้ก็ร้องออกมา แต่เมื่อร้องจนพอใจแล้ว ก็ต้องลุกขึ้นเดินขึ้นใหม่อิกครั้งในวันข้างหน้า

ไม่มีอะไรเหมือนเดิม

จงเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์และโลกของเรา ทุกสิ่งทุกอย่ างล้วนเปลี่ยนไปในทุกเวลา ทุกนาที ตามกาลเวลา อย่ าเอาวิธีการเก่าๆมาแก้ไขปัญหาใหม่ๆ แน่นอนคนสองคนรักกันอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา อย่ าเอาแต่ร้องไห้ อย่ าเอาแต่เรียกร้อง ชีวิตของคนเราจะต้องเดินต่อไปข้างหน้าด้วยตัวของเราเอง

อย่ าเลือกคบคนเพียงหน้าตา

คนหน้าตาดีไม่ใช่ว่าจิตใจจะดี ไม่ใช่ว่าจะนิสัยดีเหมือนรูปร่างหน้าตา คนสมัยนี้ชอบมองกันแค่ภายนอก เราต้องรู้จักมองให้ลึกถึงจิตใจที่แท้จริง ว่าจริงๆแล้วเขาเป็นคนอย่ างไร

ความซาบซึ้งที่มีทดแทนความผูกพันไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเป็นคนแปลกหน้า คนเราทุกคนต้องเรียนรู้ที่จะยิ้ม แม้ว่าในใจของเราจะเจ็ บแค่ไหนก็ตาม มนุษย์ทุกคนล้วนมีความเห็นแก่ตัวอยู่กับตัวเอง อย่ าไปคาดหวังว่าใครเขาจะดีกับตัวคุณไปจนตลอด ตัวคุณเองควรที่จะต้องฝึกยิ้มบ่อยๆ และทิ้งสิ่งที่ทำให้คุณไม่มีความสุข

พ่อและแม่คือคนที่หวังดีต่อคุณมากที่สุด

อย่ านึกถึงท่านทั้งสองเป็นคนท้ายๆ อย่ านึกถึงท่านทั้งสองเฉพาะตอนที่ไม่มีเงิน ในสายตาของพ่อแม่ตัวคุณเป็นเด็ กอยู่ตลอดเวลา อันนี้คือเรื่องจริงที่สุด เพราะคนเป็นพ่อแม่จะห่วงใยเราในทุกๆเหตุการณ์ จงให้ความสำคัญกับคนเป็นพ่อแม่ของคุณให้มากๆ